Κυριακή, 23 Απρίλιος 2017 14:53

Ζωή μέσα από τα χαλάσματα του σεισμού

Ζωή μέσα από τα χαλάσματα, ξεχύνεται, αγέρωχη, στέκει πεισματικά μέσα από τα χρόνια που κύλησαν, σαν το νερό της βροχής που ξεπλένει ότι στο πέρασμά του βρει , τρέχει και χάνεται στέκει εκεί επιβλητικά να αναδεικνύει τη γοητεία του μιας αρχοντιάς χαμένης στα χρόνια.

Μοιάζει περήφανο να ορθώνει το λαβωμένο του ανάστημα στη φύση που ήταν σκληρή απέναντί του, τα στοιχεία της φύσης που δεν διαπραγματεύονται, αλλά αποφασίζουν και καταδικάζουν, στη μοίρα που το στοιχειώνει, να κρατιέται αγκαλιασμένο με τη βλάστηση που μέσα από τα ερείπια και τα σκαλοπάτια ξεπροβάλει, χωρίς κανένα ίχνος ενοχής ριζώνει και θεριεύει, μέσα στα χαλάσματα, σκαρφαλώνει πάνω στους τοίχους και αναδεικνύεται σαν το νέο του κάτοικο.

Σταματία Βιτσεντζάτου