Σάββατο, 21 Απρίλιος 2018 14:45

Με τη βοήθεια του Αγίου μας

Από τις ιστορίες και την λαογραφία της Κεφαλονιάς

 


Ήταν χειμώνας του 1796 που έφθασε στο νησί μας το θλιβερό άγγελμα.

Το τρικάταρτο ιστιοφόρο του καπιτά Στάθη είχε ναυαγήσει στην Μαύρη Θάλασσα, παρασέρνοντας στους κατασκότεινους και φουρτουνιασμένους βυθούς της, κάπου πενήντα ψυχές που αποτελούσαν το πλήρωμα και τους επιβάτες της «Αγίας Κυριακής», Με την οποίαν χρόνια και χρόνια ο καπιτά Στάθης μετάφερνε τα Ρούσικα και Ρουμάνικα στάρια στα λιμάνια του Αργοστολιού, Ληξουριού και της Σάμης. Καθώς και τους προγόνους μου, που μετανάστευαν τότε, στις ανθούσες Ελληνικές παροικίες του Εύξεινου Πόντου, για δούλεψη και πλουτισμό.

Σε βαρύ λοιπόν πένθος έριξε το νησί μας η θλιβερή είδηση του ναυαγίου της «Αγίας Κυριακής» και πενήντα οικογένειες μαυροντύθηκαν.

Πιο πολύ όμως χτύπησε τ΄αναπάντεχο την τριαντάχρονη Ιουλία από το χωριό Βαλσαμάτα, της οποίας δυστυχώς οι ιστορικοί μας δεν μας διάσωσαν το οικογενειακό όνομα της.

Δώδεκα χρόνων αγάπη την ένωνε με τον λατρευτό της Γεράσιμο, που πλούσιος πια και στον ανθό της ανδρικής νιότης του, γυρνούσε από τη Βραϊλα, με το τρικάταρτο του καπιτά Στάθη για να της φορέσει τα άνθη της λεμονιάς.

Για αυτό και της φτωχούλας δεν άντεξε το λογικό και οι δικοί της την πήγανε στον Άγιο. Ο δε θαυματουργός μας Προστάτης, μέσα σε ένα τρίμηνο την σπλαχνίσθηκε και την θεράπευσε. Όμως μετά τον χαμό του Μεμά της, η ζωή δεν θα είχε κανένα σκοπο. Για αυτό και πήρε την απόφαση να παραμείνει καλόγρια στο Ιερό των Ομαλών Μοναστήρι.

Αλλά τη νύχτα της προηγούμενης μέρας, κατά την οποία θα φορούσε το Άγιο ράσο είδε στον ύπνο της Τον Θείον Ασκητή και Προστάτη μας.

Που χαϊδεύοντας τα κατάξανθα πλούσια μαλλιά της και κοιτάζοντας την με πατρική γλύκα στα καταγάλανα μάτια της, την επρόσταξε.

-Σήκω και πήγαινε κάτω από τον Πλάτανο που φύτεψα με τα χέρια μου για να συναντήσεις τον λατρευτό σου, που θα σε κάμει γυναίκα του!

Και πραγματικά ο Άγιος μας είχε κάμει για τους ερωτευμένους το θαύμα Του.

Ο μόνος που είχε διασωθεί από το ναυάγιο της «Αγίας Κυριακής» ήταν ο Γεράσιμος, ο οποίος έπειτα από αφάνταστες περιπέτειες ξαναγύρισε στο νησί μας. Και το Γενναριάτικο εκείνο πρωινό του 1797 γυρίζοντας ο Γαλιατσάτος στα Βαλσαμάτα συνάντησε την οδηγημένη από τον Άγιο αγαπημένη του, να τον περιμένει με ολάνοιχτη αγκαλιά και με δάκρυα χαράς στο θλιμμένο της πρόσωπο κάτου από τον Ιερό Του πλάτανο.

Κι αντί την επόμενη να φορέσει το ράσο, ντύθηκε νυφούλα. Και γονατισμένο μπροστά στο Άγιο Σκήνος Του το πολυβασανισμένο αλλά ευτυχισμένο ζευγάρι των ερωτευμένων μας δέχθηκε τη Θεία Του ευλογία.

Από την εφημερίδα “Φανός της Κεφαλονιάς”