Σάββατο, 25 Νοέμβριος 2017 05:55

Το καστίγιο ... του κοκόρου !!!

Μια πικάντικη ιστορία από την λαογραφία της Κεφαλονιάς. 

Ο πόλεμος και η πείνα της Κατοχής ανάγκασαν και τον τότε πρόεδρο των Τρουγιανάδων να κρατήσει στο κοτέτσι του μονάχα μία κότα. Την "μπιρμπίλω" του, την πιο καρπερή, για να χει κάθε μέρα το αυγουλάκι του.

Άλλες όμως οι βουλές του προέδρου και άλλες οι…επιθυμίες του κοκοριού του. Κι ο οποίος μένοντας στο χαρέμι του μονάχος με την "μπιρμπίλω" ήταν σαν κόκορας υποχρεωμένος τουλάχιστον…εκατό φορές την ημέρα να της αποδείχνει πως η αδικιάρα η Φύση τον όπλισε με τις υπερφυσικές των κοκόρων ερωτικές δυνάμεις, που σαν άρρενα όντα και εμείς τον ζηλεύουμε… 

Έτσι η φουκαριάρα η΄΄μπιρμπίλω΄΄, κάθε πέντε δέκα λεπτά δεχότανε τις ερωτικές διαχύσεις του θερμού της συντρόφου, μέχρι που το πήρε απόφαση κι έκατσε μόνιμα καθιστή! Δίχως να σηκώνετε, μήτε για να πιει μήτε για να φάει. Και φυσικά ούτε… ευκαιρία για να κάμει το αυγό του προέδρου δεν έβρισκε, ο δε σοφός κοινοτάρχης μας είχε να λύσει δυό… Γόρδιους δεσμούς. 

Να γλυτώσει την κότα του από τις επιθέσεις του ζωηρού της συντρόφου και να εξασφαλίσει το τόσο πολύτιμο αυγό της. 

Το δε αξιοθαύμαστο Τρουγιανάτικο πνεύμα του, δεν άργησε να κάμει το θαύμα του, βάνοντας του κοκόρου προχώματα στα ερωτικά της "μπιρμπίλω" σημεία. 

Και παίρνοντας ένα ψαλίδι έκοψε τη θεόρατη τσέπη από την παλιά στρατιωτική χλαίνη του, της έκαμε δυό τρύπες για να περάσουν τα πόδια της κότας του, της οποία ψαλίδισε τα φτερά της ουράς κι έτσι η "μπιρμπίλω" του, βρέθηκε ντυμένη από τη μέση και πίσω! 

Σκεφτείτε δε τώρα την απελπισία του κόκορου για τον οποίο ξεκίνησε το Ταντάλου καστίγιο!.. Να ανεβαίνει στην ερωτική του πηγή, αλλά να μη βρίσκει την κρήνη για να ξεδιψάσει τη δίψα του. Μέχρι που κόντεψε να χάσει τη κοκορόμυαλη λογική του. 

Κι άρχισε να ξεφωνίζει κόβοντας βόλτες σα λυσσασμένος ολόγυρα της, να ανεβοκατεβαίνει στα δέντρα και να κρεμάει τη μια του φτερούγα, ανεμίζοντας της γης τα χαλίκια. 

Αλλά και πάλι ξανανεβαίνοντας στη λεγάμενη, συναντούσε του απόρθητου το καστίγιο. 

Ήταν ένα μαρτύριο για τον κόκορα, που δεν πιστεύω να το υπέστηκε στην πλάση μας άλλος συνάδερφος του. Κι ο φουκαράς δεν μπόρεσε περισσότερο να το αντέξει. 

Κάπου μισή μέρα κράτησαν οι λυσσαλέες του επιθέσεις και τα μανιασμένα του ξεφωνητά μέχρι που πήγε και κρύφτηκε στον κορμό μιας ελιάς κοιτάζοντας τη "μπιρμπίλω" του με δέος και τρόμο! 

Έτσι το Τρουγιανάτικο δαιμόνιο του τέως Προέδρου θαυματούργησε κι ο φουκαράς ο κόκορος ούτε πια ξαναζύγωσε την καλή του νομίζοντας την για αφύσικο ον του φτερωτού και δίποδου γένους του!.. Η δε κότα ησύχασε από τον κόκορο κι ο Πρόεδρος ξανάχε κάθε μέρα το φρέσκο και βιταμινούχο…αυγό του. 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ο Φανός της Κεφαλονιάς" τον Μάιο του 1961