Τρίτη, 16 Ιανουάριος 2018 11:10
Πέγκυ  Καραμπάτου

Η Πέγκυ  γεννήθηκε στην Λακωνία και ζει μόνιμα στο εξωτερικό. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία, Φιλοσοφία και Ψυχολογία στην Γερμανία όπου και εργάζεται. Είναι επίσης μια νέα συγγραφέας και ασχολείται με την ποίηση, τη στιχουρχική, το σενάριο και τη σάτιρα. Εδώ και μια πενταετία, έχει υπό την ευθύνη της τα κοινά και τις υποχρεώσεις του ελληνικού σχολείου στο Ίνγκλεχάιμ ως πρόεδρος του Δ.Σ. Είναι παντρεμένη και έχει μια κόρη την Αναστασία – Σαβίνα.

Το μεγαλύτερο ψέμα που λέει ένας άνθρωπος, είναι ότι δεν έχει επιλογή! Πέγκυ Καραμπάτου, Φιλόλογος, Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Πολλοί υποστηρίζουν, ότι η ζωή μας είναι κυρίως αποτέλεσμα, όχι των βιωμάτων μας, αλλά της αντανάκλασης του χαρακτήρα μας και των αποφάσεων μας.
Υπάρχει βέβαια και η επιρροή των άλλων επάνω μας, δίχως αυτό απόλυτα να σημαίνει, πως ο καθένας είναι έρμαιο του πιο ισχυρού ή φταίει για την παθητικότητα του να αντιδράσει, σε ό,τι δεν του αρέσει. Ο χαρακτήρας μας όμως, πολύ συχνά, διαμορφώνεται και αυτός από τις επιλογές μας. Δεν είναι πάντα γονίδιο, επιρροή, συγκυρίες και χρόνος που μας άλλαξαν, μας έχτισαν ή μας χάλασαν. Την στιγμή που κάνουμε μια επιλογή ή που παίρνουμε μια απόφαση, δεν μπορούμε να δούμε στο μέλλον τι θα γίνει με όλο αυτό και κυρίως, αν είναι η σωστή επιλογή ή όχι για εμάς. Δεν γνωρίζουμε εάν η επιλογή μας, θα μας φέρει επιτυχία και ευτυχία ή προβλήματα και δυστυχία. Δεν γνωρίζουμε ποτέ, παρά μόνο εάν αποφασίσουμε και τηρήσουμε την απόφαση της επιλογής μας, εάν ήταν η σωστή επιλογή ή η λάθος. Πρέπει όμως να έχουμε το θάρρος, μα και την συνέπεια, να επιλέγουμε και κυρίως, το θάρρος να διορθώνουμε τις λανθασμένες μας επιλογές, όταν ο χρόνος μας αποδείξει, πως πρέπει να κινηθούμε πλέον αλλιώς. Οι λάθος επιλογές, δεν διορθώνονται με νέα λάθη , αλλά με μια νέα αρχή και αντικειμενική αντιμετώπιση της ζωής μας, μα και των καταστάσεων, στις οποίες κατά καιρούς βρισκόμαστε. Κάνοντας με αυτογνωσία και προθυμία αλλαγής, την σωστή εκτίμηση μα και αποτίμηση των όσων πράξαμε, είπαμε και βιώσαμε, φτάνουμε στην σωστή επιλογή.


Σε υγιείς καταστάσεις και σχέσεις ανθρώπων, όλα είναι αλληλοεπίδραση επιλογών, κατά συνέπεια, προσωπικών αποφάσεων. Σε υγιείς καταστάσεις, και αυτό το τονίζω, διότι έχουμε και τους χειριστικούς τοξικούς, ανθρώπους ή οι ίδιοι μας είμαστε ψυχικά ευάλωτοι την συγκεκριμένη περίοδο ζωής, που οι πρώτοι θα μανιπουλάρουν από τακτική και σκοπιμότητα και οι δεύτεροι, δεν θα μπορούν πάντα να διαπεράσουν μέσα από την αλήθεια ή την απεξάρτηση τους. Εάν συνειδητοποιήσουμε, την σημασία που έχουν οι επιλογές μας, θα αντιληφθούμε πως πολλές φορές, αποφασίζουμε δίχως να σκεφτόμαστε. Και αν θεωρούμε πως έχουμε με λογική, σύμφωνα με τα δικά μας μέτρα και σταθμά σκεφτεί, δεν δίνουμε πάντα την προσοχή στις αποφάσεις μας θεωρώντας, πως το βλέποντας και κάνοντας δεν έχει αντίκτυπο, δεν θα μας επηρεάσει, αλλά μόνο θα μας δώσει την λύση της στιγμής ή θα μας βγάλει από την δύσκολη θέση. Συνειδητοποιώ, σημαίνει, καταλαβαίνω την ευθύνη ή την δύναμη που η επιλογή μου, μπορεί να μου χαρίσει, άρα εκεί έχω ξεκινήσει ήδη και αλλάξει και την ζωή μου.




Μέσα στην εμπειρία του χρόνου και της ωρίμανσης μας με τους άλλους ή μέσω των άλλων, πρέπει να καταλάβουμε, πως αυτή η ατέλειωτη περιπέτεια, αυτό το άγνωστο ταξίδι που λέμε ζωή, πρέπει να μας ωθεί να κάνουμε διορθωτικές επιλογές, για να βγούμε από τον φαύλο κύκλο. Το πάθημα μάθημα λέμε απλά, ποιος το τηρεί όμως, όταν βλέπουμε καθημερινά πως γινόμαστε επανάληψη, είμαστε επανάληψη, κουράζουμε με αυτή, δεν μαθαίνουμε τελικά, αλλά αυτοκαταστρεφόμαστε και παίρνουμε και τους άλλους στον λαιμό μας. Επιφανειακοί και λάτρεις της ύλης, καχύποπτοι έως θρασύδειλοι, που αν μας πιάσουν στα πράσα με το λάθος μας ή αν δεν πάνε τα πράγματα όπως τα είχαμε σχεδιάσει ή υποτίθεται σκεφτεί, τότε φταίνε οι άλλοι, η ατυχία, η μοίρα. Εμείς όμως εκεί θύμα, γιατί το θύμα το δικαιολογείς και το παρηγορείς και αυτός είναι πιο αποδεκτός ρόλος, από το να τα βάλεις με τον εαυτό σου και να του τα ψάλεις, για όσα δεν έκανε σωστά και όσα συνεχίζει να κάνει λάθος.
 


Τελικά πόσες επιλογές έχουμε για όσα θέλουμε; Πολλές, τόσες πολλές, όσες και οι στιγμές του χρόνου που μας δίνουν κάθε μέρα την νέα ευκαιρία να αποφασίσουμε αλλιώς, να πράξουμε αλλιώς, να μάθουμε από τα λάθη μας, να δοκιμάσουμε εναλλακτικές και το πιο βασικό, να παραδεχτούμε πως αυτό το τώρα, με τους τάδε κλπ που μας περικυκλώνουν, δεν είναι για εμάς, δεν είναι δικό μας, δεν είναι η απόφαση μας και δεν είναι η ζωή μας. Η επιλογή έχει ρίσκο, έχει συνέπειες κάποιες φορές, δεν έχει πάντα επιτυχία, αλλά έχει αναδείξει δυνατότητες μα και πτυχές του εαυτού μας, που στην παθητική γνώριμη κατάσταση, ποτέ δεν θα ξέραμε πως είχαμε ή τι μπορούμε. Βήμα πρώτο…..έκανα λάθος και θέλω να αλλάξω ή να το διορθώσω, δηλαδή, αποδοχή. Βήμα δεύτερο…..σκέφτομαι λογικά, όχι με τον γνωστό μου παρορμητισμό ή την υπεροψία της σιγουριάς πως ναι επιλέγω σωστά και αν δεν βγει, τότε είχα ατυχία και τους λάθους ανθρώπους δίπλα μου. Βήμα τρίτο……αρχίζω να ακούω την διαίσθηση μου, όταν μου λέει θέλω και έχω όνειρα ή επιθυμίες που περιμένουν, και όχι σε κίνδυνο ή απελπισία μόνο, λέγοντας ανάγκη τα όσα θέλω να αλλάξω και δυστυχία τα όσα δεν έχω αποκτήσει. Βήμα τέταρτο……αναθεωρώ επιλογές, κάνω την αυτοκριτική μου, μετράω τις δυνάμεις μου απέναντι στα ουτοπικά θέλω και πράττω. Στο κομμάτι της αυτοκριτικής, κανείς δεν κάθεται εθελοντικά, να κάνει την αυστηρή λίστα, απέναντι στον εαυτό του. Και έτσι κάνει αυτό που τον συμφέρει, που τον ευνοεί ή πιστεύει πως κερδίζει χρόνο και ταιριάζει στην ζωή του για την ώρα……δηλαδή, τίποτα, μόνο παραπονιέται και δυστυχεί! Και αυτό συνεχίζεται ως σενάριο κουραστικής επανάληψης, που παίζει το μυαλό συνέχεια, σαν μια ταινία μικρού μήκους, η οποία δεν είχε ποτέ να πει κάτι, μόνο ήθελε να ανέβει στην σκηνή για να υποαπασχολήσει συντελεστές και πρωταγωνιστές. Νίπτω τας χείρας μου…..στην χειρότερη περίπτωση, επιδεικτικά γυρίζω την πλάτη και κλείνω τα μάτια μου. Αυτή είναι η συνηθισμένη απόφαση και επιλογή που μας βγάζει από την δυσκολία…..αυτό προτιμάμε, γιατί αυτό μόνο αντέχουμε.
 




Πέγκυ Καραμπάτου




Φιλόλογος, Ψυχολόγος, Συγγραφέας,