Δευτέρα, 27 Μάρτιος 2017 23:31
Πέγκυ  Καραμπάτου

Η Πέγκυ  γεννήθηκε στην Λακωνία και ζει μόνιμα στο εξωτερικό. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία, Φιλοσοφία και Ψυχολογία στην Γερμανία όπου και εργάζεται. Είναι επίσης μια νέα συγγραφέας και ασχολείται με την ποίηση, τη στιχουρχική, το σενάριο και τη σάτιρα. Εδώ και μια πενταετία, έχει υπό την ευθύνη της τα κοινά και τις υποχρεώσεις του ελληνικού σχολείου στο Ίνγκλεχάιμ ως πρόεδρος του Δ.Σ. Είναι παντρεμένη και έχει μια κόρη την Αναστασία – Σαβίνα.

Κρίσεις πανικού, φόβος, φοβίες, εμμονές. Της Πέγκυ Καραμπάτου Φιλόλογος, Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Η ψυχή είναι άυλη έχουμε μάθει, μα κατοικεί σε εμάς, με εμάς, στο σώμα μας και στο μυαλό μας. Άρα, ό,τι δεν ξέρουμε τι είναι, αλλά νιώθουμε και ας μην μπορούμε κάποιες φορές να εξηγήσουμε το γιατί και πως, παίρνει ύλη μεταφορικά και άλλοτε μας δίνει φτερά ή μας φυλακίζει.
Τέσσερις διαφορετικές καταστάσεις που κάποιοι τις μπερδεύουν ή δεν ξέρουν ακριβώς τι είναι ή και διστάζουν να μιλήσουν για αυτό. Τέσσερις καταστάσεις ψυχικής κόπωσης και συμπεριφοράς, που ξεσπούν στο σώμα και στο μυαλό.
 
 
ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ
 
 
Η κρίση πανικού, είναι ένα ξαφνικό επεισόδιο έντονου φόβου, που κλονίζει και ταλαιπωρεί το άτομο ψυχοσωματικά και νοητικά, χωρίς να μπορεί να την εξηγήσει ή να την ελέγξει. Οι κρίσεις πανικού, δεν αποτελούν κίνδυνο για τη ζωή, όμως προκαλούν έντονο φόβο και επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής μας έως και την καθημερινότητα μας. Η εκδήλωση μιας κρίσης πανικού, μπορεί να εκδηλωθεί ανά πάσα στιγμή, ακόμα και όταν κοιμόμαστε. Οι κρίσεις πανικού επηρεάζουν τον κάθε άνθρωπο διαφορετικά και άλλοτε κρατούν λίγο και άλλοτε τον επηρεάζουν ακόμα και μια ολόκληρη ζωή. Η εμφάνιση των επεισοδίων τυπικά είναι απότομη, ενώ μπορεί να μην υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία, ωστόσο υπάρχουν και οι κρίσεις πανικού, οι οποίες εμφανίζονται πάντοτε κάτω από συγκεκριμένες καταστάσεις. Μερικά από τα κύρια συμπτώματα μιας κρίσης πανικού είναι τα εξής: ακαταλόγιστος φόβος, άγχος, πανικός, ταχυπαλμία, δυνατοί καρδιακοί παλμοί, δύσπνοια, σφίξιμο και πόνος στο στήθος, έντονη εφίδρωση, τρέμουλο, εξάψεις, ναυτία, κράμπες στην κοιλιακή χώρα, πονοκέφαλος, ζαλάδα και τάσεις λιποθυμίας, κόμπος στο λαιμό, δυσκολία κατάποσης, μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα άκρα, αίσθημα ασφυξίας, κλάμα με λυγμούς, υστερία, ισχυρός φόβος ότι σας συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό στην υγεία σας, ή ότι πάθατε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο, απώλεια κάθε ελέγχου που οδηγεί στην αίσθηση γενικής αδυναμίας ακόμα και στην αίσθηση θανάτου. Πολλές φορές, τα αίτια παραμένουν άγνωστα, αλλά υπάρχουν βασικοί παράγοντες, που εξηγούν μια κρίση πανικού όπως, έντονο στρες, γονίδια, μεταβολές στη λειτουργία συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου, καταχρηστικές ουσίες που φέρνουν το άτομο εκτός εαυτού και κυρίως ο χαρακτήρας του ατόμου, που τείνει να είναι ευαίσθητος και ανήμπορος να αντιμετωπίσει αρνητικά γεγονότα ή άτομα. Τα συμπτώματα της διαταραχής πανικού συχνά ξεκινούν προς τα τέλη της εφηβείας ή στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής. Ένα τυχαίο γεγονός ή και μια πολύ τραυματική εμπειρία που το άτομο δε μπορεί να διαχειριστεί, τροφοδοτεί αυτή την διαταραχή. Όταν οι κρίσεις πανικού επαναλαμβάνονται, τότε καταλαβαίνουμε πως κάτι δεν πάει καλά με εμάς και συνήθως είναι η στιγμή που το άτομο τότε ζητά βοήθεια από έναν ειδικό. Κάποιοι προσπαθούν πολλά χρόνια να κρύψουν μα και να αρνηθούν αυτή την ταλαιπωρία τους. Και έτσι, το αποτέλεσμα είναι να νοσεί η ποιότητα ζωής τους, η επαγγελματική εξέλιξη τους, όπως και ο περίγυρος τους.


ΦΟΒΟΣ


Ο φόβος είναι ένα από τα αρχέγονα συναισθήματα του ανθρώπου. Είναι ένας μηχανισμός, που θέλει να μας προστατεύσει από έναν κίνδυνο υπαρκτό και μη. Είναι μια φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού, δίχως συνειδητή σκέψη. Ο φόβος διακρίνεται από τη σχετική συναισθηματική κατάσταση του άγχους, το οποίο εκδηλώνεται ως εσωτερική ένταση και το οποίο συνήθως συμβαίνει χωρίς την ύπαρξη οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής, η οποία γίνεται αντιληπτή, ανεξέλεγκτη ή αναπόφευκτη. Στην περίπτωση της συναισθηματικής κατάστασης του φόβου, έχουμε να κάνουμε σχεδόν πάντα με μελλοντικά γεγονότα, με καταστάσεις ή συμπεριφορές, τις οποίες μπορούμε να διαφύγουμε ή να αποφύγουμε. Ο φόβος θα μπορούσε επίσης να είναι μια στιγμιαία αντίδραση. Φοβάμαι, σημαίνει και διστάζω ή κάνω πίσω ή δεν τολμώ ή σταματώ ή αμύνομαι ή αποφεύγω, όταν καταλαβαίνω πως τα όρια μου, η ζωή μου, η δύναμη μου ή η αδυναμία μου, δεν είναι σύμμαχοι μου. Το ασυνείδητο μέσα μας, υποσκιάζει πολλές φορές τον φόβο, το υποσυνείδητο μας τον ξυπνάει, η στιγμή τον τροφοδοτεί. Ο φόβος ποικίλλει, από το προσέχω απλώς, έως μέχρι τις ακραίες καταστάσεις φοβίας και την παράνοια. Όταν ο φόβος ξεφεύγει από το ατομικό και παίρνει μορφή ομαδική, τότε μιλάμε για αρνητική και εσκεμμένη κοινωνική επιρροή. Όταν κάποιος φοβάται, το σώμα του βρίσκεται σε κόκκινο σε όλες του τις λειτουργίες, το μυαλό του σταματά να πορεύεται της λογικής και οι αντιδράσεις φτάνουν στα άκρα. Βιολογικά μα και ψυχολογικά, το ανθρώπινο είδος είναι προγραμματισμένο από την φύση του να αντιδρά σε κάθε μορφή φόβου που το σταματά να περάσει από την πλευρά της επιβίωσης στην εξέλιξη. Φοβάμαι δεν σημαίνει πάντα με προστατεύω, αλλά και με καταστρέφω.




ΦΟΒΙΕΣ


Οι φοβίες, πηγάζουν μέσα από τον φόβο και παίρνουν την μορφή της ψυχικής διαταραχής. Ο φόβος που υφίσταται, χωρίς να υπάρχει άλλο κίνδυνος ή απειλή ορατή και πραγματική, υποδουλώνει την ψυχή μας και την παραδίδει έρμαιο στις φοβίες. Η φοβία είναι ένας επίμονος και παράλογος φόβος κάποιου συγκεκριμένου αντικειμένου ή κατάστασης, που έχει ως αποτέλεσμα την επιθυμία αποφυγής αυτού, που στην πραγματικότητα δεν αποτελεί πηγή κινδύνου. Και επειδή εδώ, όλα είναι μόνο στο μυαλό, το σώμα δεν μας ακολουθεί δυστυχώς και η ψυχή μας μαθαίνει να κρύβει για να μην κριθεί αδύναμη, ανίκανη ή άρρωστη. Παθολογικές καταστάσεις, που σχετίζονται με τον φόβο του επίμονου και παραλόγου, μπορούν να περιλαμβάνουν διάφορα είδη αγχώδους διαταραχής, που γίνονται φοβίες, όπως αγοραφοβία, κλειστοφοβία, κοινωνική φοβία, ακροφοβία, νοσοφοβία, ξενοφοβία, φόβος του θανάτου, φοβία να πετάξουμε με αεροπλάνο, φοβία να δείξουμε συναισθήματα, υποχονδρίαση, κρίση πανικού, διαταραχή πανικού, αλλά και άλλες πιο σοβαρές ασθένειες όπως η ακραία φάση της διπολικής διαταραχής και ορισμένες μορφές σχιζοφρένειας. Ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από φοβίες, διαφόρων ηλικιών και κοινωνικοοικονομικών καταβολών, είναι μεγάλος. Στατιστικά, ένα ποσοστό 5,1%-12,5% του ευρύτερου πληθυσμού εμφανίζει σχετική συμπτωματολογία. Οι φοβίες πλήττουν συχνότερα τις γυναίκες από τους άνδρες, όμως οι δεύτεροι, τις αντιμετωπίζουν δυσκολότερα. Η λάθος αντίληψη ανδρισμού που τους έχει φορτώσει ο μικρόκοσμος της οικογένειας, της κοινωνίας, της κουλτούρας και της καταγωγής, τους κάνει να σιωπούν ή να αρνούνται τι τους συμβαίνει. Τα συμπτώματα των φοβιών, είναι ίδια με αυτά που θα αντιμετώπιζε ένα άτομο, αν κάτι πχ απειλούσε πραγματικά τη ζωή του! Ο οργανισμός σε κατάσταση συναγερμού, σε αντίδραση φυγής ή επίθεσης.




ΕΜΜΟΝΕΣ


Εμμονές ονομάζουμε όλες αυτές τις σκέψεις, τις ιδέες, τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις και τις εικόνες, που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και να κατανοήσουμε, έτσι ώστε να φτάσουμε στο σημείο να απαλλαγούμε από αυτές. Δεν έχουν νόημα, δεν έχουν βάση πάντοτε, αλλά μας κάνουν κακό και μας εμποδίζουν να σκεφτούμε λογικά και συνδέονται πάντα με πολύ δυσάρεστα συναισθήματα όπως πχ, άγχος, φόβος, ανασφάλεια, αβεβαιότητα έως και υπερβολική αηδία ακόμα για καταστάσεις καθημερινές. Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή είναι ο τεράστιος τίτλος στην ψυχολογία για τις εμμονές, που εσωκλείει μέσα του τα πάντα που μπορεί κανείς να έχει ακούσει ή να μην ξέρει πως υπάρχουν. Τις περισσότερες φορές, υπάρχει μια σχέση βασανιστική, ανάμεσα στο φυσιολογικό και το παθολογικό. Ανησυχίες, προκαταλήψεις, αμφιβολίες, μα και παράλογες πεποιθήσεις, μας χαρακτηρίζουν στην ζωή μας. Ιδεοψυχαναγκαστικά συμπτώματα ή με απλά λόγια εμμονικά, μπορεί να παρουσιάσει οποιοσδήποτε σε οποιαδήποτε φάση της ζωής του, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι πάσχει από διαταραχή. Υπάρχει μια πολύ ευαίσθητη και λεπτή γραμμή, που μόνο ένας ειδικός μπορεί να δει σωστά, για να μπορεί και να βοηθήσει αφού και αν, το άτομο θέλει να απαλλαγεί από τις εμμονές του. Τις αιτίες, δεν τις γνωρίζει η επιστήμη με ακρίβεια, αλλά η έρευνα και η προσπάθεια της να τις εξηγήσει, βασίζεται πάντα στα συμπτώματα και στην συνεργασία του ατόμου που θα μιλήσει για αυτό. Επειδή οι εμμονές, ανήκουν στην λίστα των ψυχολογικών διαταραχών και εδώ η κληρονομικότητα παίζει ρόλο. Υπεύθυνο γονίδιο δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί με σαφήνεια, όμως σε οικογένειες που οι γονείς έχουν εμμονικές τάσεις, πολύ συχνά τα παιδιά τις ακολουθούν. Ίσως και από την μίμηση συμπεριφοράς, ίσως γιατί δεν ξέρουν τι άλλο είναι φυσιολογικό ή όχι από αυτό που είδαν και έζησαν μεγαλώνοντας με έναν γονιό που πάσχει από εμμονές. Όταν πάσχουμε από αυτά τα συμπτώματα και η ζωή μας ταλαιπωρείται από εμμονές, αν τις έχουμε συνειδητοποιήσει, ντρεπόμαστε για αυτό και προσπαθούμε να το κρύψουμε από τους άλλους. Και αν δεν ασχοληθούμε σοβαρά με αυτές, τότε όλη μας η ζωή και κυρίως η ποιότητα της, επηρεάζεται, διαμορφώνεται, μα και καταστρέφεται εξαιτίας τους.




Όποιος και αν είναι ο ορισμός στο άρθρο μου που σας αντιπροσωπεύει, σας παρακαλώ θυμηθείτε, πως δεν είστε μόνοι. Θυμηθείτε και πιστέψτε, πως δεν πρέπει να μείνετε σιωπηλοί και αβοήθητοι, δεν πρέπει να συνεχίσετε να ζείτε με αυτό το μαρτύριο ψυχής, μυαλού και σώματος. Παραδοχή, αποδοχή, απόφαση και συνεργασία, αυτές είναι οι λέξεις που ανοίγουν τον δρόμο για ψυχική και νοητική υγεία. Θάρρος, σταθερότητα και αποφασιστικότητα, είναι τα κύρια όπλα, που θα σας βοηθήσουν να βρείτε την γαλήνη σας. Ο ειδικός θα σας βοηθήσει και θα σας καθοδηγήσει, η φαρμακευτική αγωγή που ίσως κάποιοι και να χρειαστείτε, θα σας δώσει εξίσου ‘’ανάσα’’ και ισορροπίες, οι ομάδες συνεργασίες θα σας αποδείξουν, πως δεν είστε μόνοι με όσα περνάτε και τόσος κόσμος έχει τα ‘’δικά του’’ αλλά λίγοι μιλούν για αυτό. Το μυστικό όμως, για κάθε μορφή αγωγής ή συνεδρίας, είναι η συνέπεια και η θέληση. Αν δεν θες να αλλάξεις και να γίνεις καλά και αν δεν πασχίσεις για αυτό, τίποτα δεν είναι αυτονόητο και η ζωή με τον μη αποφασισμένο εαυτό σου, θα σε γυροφέρνει σε κύκλους τρεμάμενους, που δεν θα κλείσουν ποτέ…..μπορεί όμως, να τραβήξουν μέσα τους και να φυλακίσουν μαζί σου τους άλλους που δεν φταίνε για ό, τι εσύ δεν θέλησες να αντιμετωπίσεις και να απαλλαγείς.




Πέγκυ Καραμπάτου




Φιλόλογος, Ψυχολόγος, Συγγραφέας


Φωτο pixabay.com